Κάποιες γυναίκες είναι ψεύτρες

Εμπειρίες

Είμαι σε μια ηλικία αρκετά ώριμη για να μπορέσω να εκφράσω τις απόψεις μου τεκμηριωμένα μέσα από τις εμπειρίες που είχα πολλά χρόνια τώρα με το αντίθετο φύλο, ούτε μια , ούτε δυο αλλά πάμπολες φορές έχω πέσει θύμα του γυναικείου ψεύδους, λες και είναι κάποια δαιμονική ενέργεια που διακατέχει τις γυναίκες (προς εμένα ?) Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν είμαι εγώ ο ίδιος αλάνθαστος. Όμως, αυτό που πιστεύω και είναι λογικό, πως αν από την αρχή συμφωνήσεις για ειλικρίνεια τότε θα πρέπει να υπάρχει και από τις δυο πλευρές. Σίγουρα εξαιρέσεις υπάρχουν, ΕΓΩ δεν γνώρισα καμία.

Οι απόψεις μου σίγουρα προκαλούν, η κοινωνία μας όσο φιλελεύθερη και αν προσπαθεί να δείξει, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Οπότε για να μην χάσω την προσκοπική μου ηρεμία από δήθεν φιλελέ άτομα θα ήθελα να διατηρηθεί η ανωνυμία μου.

Ας πούμε πως οι γυναίκες είναι ένα είδος, ένα θηλαστικό πάνω σε αυτό τον πλανήτη που έχει εξελιχθεί σε αυτό που βλέπουμε σήμερα. Την σημερινή γυναίκα που κυνηγά χωρίς πραγματικά συναισθήματα για χρήμα και επιβεβαίωση (Υπάρχουν εξαιρέσεις !?). Η γυναίκα πάντα ήταν και θα είναι αδύναμη, ας είμαστε ξεκάθαροι και αντικειμενικοί. Πριν αρχίσετε όμως να σκέφτεστε διάφορα να σας πω και αυτό… Εμείς οι άντρες φταίμε που έχει εξελιχθεί σε αυτήν την σύγχρονη γυναίκα.

Εμείς φταίμε που τις επικροτούμε να ξεμπροστιάζονται μπροστά σε μια κάμερα.
Εμείς φταίμε που δεν έχουν πλέον όρια.
Εμείς φταίμε που δεν έχουν τύψεις και δεν είναι τόσο συναισθηματικές.
Εμείς φταίμε που δεν τις προστατέψαμε.

Τα πράγματα πιστεύω  είναι πλέον μη αναστρέψιμα, δυστυχώς δεν μπορώ να συμφωνήσω πως οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες από έναν άνδρα. Όχι, βλέποντας την κοινωνία μας σήμερα, με σιγουριά δεν μπορώ να το πω αυτό. Ίσως πιο πονηρές από τον άνδρα, ναι. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν εξαιρέσεις, το λέω ξανά γιατί ο άνθρωπος έχει την τάση να ξεχνάει. Και μάλιστα υπάρχουν γυναίκες πολύ καλύτερες σε πολλά πράγματα από δέκα άνδρες μαζί, χαμένες και κρυμμένες εξαιρέσεις μέσα στη κοινωνική σαπίλα που έχουμε αναπτύξει ως κοινωνία.

Ας αρχίσουμε λοιπόν, στην ζωή μου λόγο της δουλειάς μου είχα υπερβολικά πολλές γνωριμίες, φιλίες, και πίστευα ότι κάποια, κάπου, κάποια μέρα θα βρεθεί στον δρόμο μου και θα είναι η δική μου !!! Για μια ζωή .Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες της τότε εργασίας μου διότι δεν έχει και τόσο σημασία, βοήθησε πολύ όμως στο να έρθω με το γυναικείο φύλο υπερβολικά κοντά . Δεν πείνασα, είχα την ελευθερία μου, το σπίτι μου, δύο υπέροχα σκυλιά, τέσσερα αυτοκίνητα πολυτελείας, δεν χρειαζόμουν τίποτα περισσότερο ακόμα και τώρα.
Μια ημέρα είχα πάρει τον φίλο μου τον Τάσο από την Κηφισιά και πήγαμε στο κέντρο της Αθήνας για ένα ποτό. Ομολογώ πως σε μικρή ηλικία η Αθήνα ήταν το αγαπημένο μου μέρος. Καθίσαμε σε ένα μπαράκι ήρεμο, γελούσαμε και περνούσαμε υπέροχα μόνοι μας, λέγοντας ιστορίες και χαζομάρες από αυτές που λέμε οι άνδρες, απλά πράγματα χωρίς ουσία, χωρίς σημασία. Ο Τάσος είδε λίγο παραδίπλα μια φανταστικά όμορφη γυναίκα περίπου στα τριάντα να κάθετε μόνη της. Πήρα το θάρρος και έκατσα δίπλα της, την ρώτησα τι έχει και φαίνεται θλιμμένη. Να προσθέσω πως είχαμε πάει εκεί με αθλητικά ρούχα οδηγώντας ένα παπάκι της Honda και πως ξεκάθαρα καμία κοπέλα με τα σημερινά στάνταρ δεν θα μας κοιτούσε. Η κοπέλα εν ονόματι Μαρία είχε μόλις χωρίσει, την έκανα να νιώσει άνετα, δεν το πήγα στο πονηρό φυσικά, ήρθε στην παρέα μας και περάσαμε πολύ όμορφα.

Η επαφή μου με την Μαρία δεν χάθηκε, βγήκαμε αρκετές φορές, γνωριστήκαμε, δεν κοίταξε το πορτοφόλι μου ποτέ και πάντα πλήρωνε το δικό της τον καφέ και το ποτό. Δεν είχα ανάγκη από σχέσεις φυσικά, δεν με ένοιαζε καθόλου αυτός ο τομέας. Κάποια στιγμή το μυαλό μου γύρισε, η Μαρία κατάφερε να μου ξεκλειδώσει έναν εαυτό που είχα ξεχάσει πως είχα. Ήρθαμε ακόμα πιο κοντά. Ερωτευτήκαμε, και πολύ δυνατά μάλιστα. Αν και είχα πολλές εμπειρίες με γυναίκες ένιωσα σαν να μην έχω νιώσει έτσι ξανά. Δεν μπορώ ακόμα και τώρα να το εξηγήσω, ένα υπέροχο συναίσθημα, δεν με ένοιαζε τίποτα παρά μόνο εκείνη, δεν έβλεπα την ώρα να σχολάσω για να δω τα μάτια της.

Περάσαμε με την Μαρία ένα χρόνο άξιο για να ζηλέψει ο καθένας, η άποψη μου για τις γυναίκες δεν ήταν καλή ως την ημέρα που την γνώρισα, φυσικά τώρα είναι χειρότερη καθώς η σχέση μας πήρε τον κάτω δρόμο.

Δεν είχε λείψει τίποτα στην Μαρία λόγο της οικονομικής μου κατάστασης. Της φερόμουν άψογα και δεν είχε να μου προσάψει τίποτα απολύτως, ε ναι δεν είχε. Είχα ξεγράψει το παρελθόν μου. Γενικά δεν είμαι άτομο που εμπιστεύεται εύκολα, η Μαρία όμως είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη μου.

Έφθαναν τα γενέθλια της, γενικά με τα δώρα δεν το κατέχω, δεν ήθελα να της πάρω κάτι φθηνό και αποφάσισα τελικά να της πάρω ένα ακριβό πολύ καλό τηλέφωνο για να το έχει χρόνια. Όταν είδε το δώρο της έκλαψε, δεν μου είχε ζητήσει ποτέ τίποτα και το εκτιμούσα αυτό. Εκείνη την στιγμή με παίρνει αγκαλιά, με κοιτάζει στα μάτια και μου λέει “θέλω να είσαι ειλικρινής μαζί μου ότι και να γίνει αγάπη μου”, ήταν κάτι που χρειαζόμουν και εγώ στη ζωή μου, ειλικρίνεια.
Μια Δευτέρα καθώς ήμουν στο γραφείο μου, με παίρνει στεναχωρημένη και μου λέει πως το τηλέφωνο που της πήρα δεν δουλεύει, δεν έχασα λεπτό σηκώθηκα, πήγα να το πάρω για να βρω ένα κατάστημα να της το επισκευάσω, εκείνη αυτή την ημέρα είχε πολύ δουλειά εξάλλου και ήταν πιεσμένη, μου είπε να ρωτήσω πρώτα αν επισκευάζεται και να πληρώσει για επισκευή. Εννοείτε πως δεν υπήρχε περίπτωση να την αφήσω να το πληρώσει εκείνη. Βρήκα ένα κατάστημα, δυστυχώς ο τεχνικός μου ανέφερε πως δεν επισκευάζετε η συσκευή, όταν ενημέρωσα την Μαρία την άκουσα πολύ στεναχωρημένη, ένιωσα αρκετά υπεύθυνος οπότε η επόμενη μου κίνηση ήταν να της πάρω ένα καινούργιο. Το τηλέφωνο της δεν άνοιγε, είχε μέσα αρχεία και πράγματα που σίγουρα χρειάζονταν στο καινούργιο, με παρακάλεσε να δω τι μπορώ να κάνω να ανοίξει. Ένοιωσα λύπη για την λύπη της αλλά και όμορφα για την εμπιστοσύνη που μου έδειχνε δίνοντας το κινητό της για μια τέτοια δουλειές. Βέβαια μη γνωρίζοντας τι έχει , σαν κύριος ούτε που πέρασε από το μυαλό μου να ζητήσω κωδικό ενεργοποίησης τηλεφώνου κλπ. Άλλωστε ήθελα μόνο να ανοίξει και να το δώσω στην Μαρία, επειδή  όλοι ξέρουμε πως κάνουν οι κοπέλες αν χάσουν μια φωτογραφία τους, δεν ήθελα να την βλέπω στεναχωρημένη. Κάλεσα έναν φίλο, τον Ηλία, με έχει ξελασπώσει ουκ ολίγες φορές, μια πραγματική διάνοια σε θέματα τεχνολογίας, αν εκείνος δεν μπορούσε να το ανοίξει τότε κανείς δεν μπορούσε. Πήρα δυο καφέδες και τον επισκέφθηκα στο γραφείο του.
Του είπα πιο είναι το πρόβλημα και ότι το τηλέφωνο είναι δικό μου, και χαμογέλασε, αυτό με ανακούφισε, έκανε την συσκευή βίδες, ήταν η εποχή τότε που άρχισαν να πρωτοεμφανίζονται τα Smartphones και ο Ηλίας έβλεπε τις τεχνολογίες αυτές σαν καινούργια παιχνίδια. “Είσαι τυχερός” ξεστόμισε,……………… Δεν θα ήθελα να συνεχίσω να εξιστορώ την συνέχεια , άλλωστε πριν πατήσει το κουμπί δεν φανταζόμουν ότι πιθανά θα βλέπαμε κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν μη νόμιμη πράξη.

Του είπα κλείστο…. Τέλος ……………………

Πέρασε ένας μήνας περίπου, μέσα μου είχα εξαντληθεί ψυχολογικά από αυτό που φάνηκε πως συνέβαινε σε καθημερινή βάση, προσπαθούσα να μην δείξω ότι πονάω. Γράφω αυτό το κείμενο και συνεχίζει να με ενοχλεί, το τι έβλεπα και τι έβαζα τον εαυτό μου να υποστεί, γινόμουν όμως πιο σκληρός. Άλλαξε ο μήνας, Οκτώβριος, έφτανε η ημέρα των γενεθλίων μου, αποφάσισα να πάω τον καλύτερο μου φίλο τον Τάσο και την σχέση μου την Μαρία στο μπαράκι εκείνο κάτω στην Αθήνα να τους κεράσω ένα ποτό. Έμεινα έκπληκτος όταν μου φέρανε μια τούρτα με όμορφα κεράκια για τα γενέθλια μου, ήμουν πολύ ανέκφραστος, έσβησα τα κεράκια, τους έπιασα τα χέρια, τους τα ακούμπησα το ένα πάνω στο άλλο, η Μαρία δάκρυσε, γύρισα την πλάτη μου, πήγα έξω στο Mercedes μου, έβαλα μπροστά 4000 κυβικά και πήγα την πιο ωραία βόλτα που έχω κάνει ποτέ παρέα με τον εαυτό μου. Από τότε δεν τους ξαναείδα.

Αν με ρωτήσεις λοιπόν αν υπάρχει εξαίρεση θα σου πω ναι για να μην σε στεναχωρήσω, κάπου, κάποιες ΝΑΙ με κεφαλαία, την αλήθεια όμως την ξέρεις μέσα σου από όποια πλευρά κι αν είσαι.
Υπάρχουν γυναίκες δυστυχώς ψεύτρες. Σκληρό, Σωστά?

Ετικέτες: , , ,

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Άνδρας – Γυναίκα + Ισότητα
Η ψυχολογία ενός Χωρισμού

Πρέπει να διαβάσετε

Μενού